اصول زنجیره تأمین-پایان نامه درباره برنامه ریزی منابع سازمانی

اصول زنجیره تأمین

کسب نتیجه مناسب و مورد انتظار در حوزه‌های عملکرد زنجیره تأمین مستلزم اِعمال مجموعه­ای از اصول است که به اصول مدیریت زنجیره تأمین مشهور بوده عبارتند از: برنامه ریزی، تأمین منابع، ساخت، تحویل و بازخور که در ادامه به اختصار مورد بررسی قرار می­گیرند.

1- برنامه ریزی

بخش استراتژیک مدیریت زنجیره تأمین برنامه ریزی است. برای انجام برنامه ریزی باید ابتدا وضعیت شرکت یا سازمان در ارتباط با سه زیرمجموعه تأثیرگذار بر برنامه ریزی که به شرح زیر می­باشند معین گردد.

پیش بینی تقاضا[1]: پیش بینی تقاضا بر اساس شناخت از چهار متغیر اصلی بازار (عرضه، تقاضا، مشخصات محصول و محیط رقابتی) و با استفاده از روش­های کیفی، علیتی، سری­های زمانی و یا شبیه سازی بدست می­آید. شرکت­ها بر اساس مقدار ظرفیت تولید، سطح استفاده از ظرفیت تولید و میزان موجودی خود در برنامه ریزی به پیش بینی تقاضا واکنش نشان می­دهند.

قیمت گذاری محصول[2]: شرکت­ها و زنجیره­های تأمین با استفاده از قیمت بر روی تقاضا تأثیر می­گذارند و اکثراً تمایل دارند که قیمت گذاری محصول در فصول اوج مصرف سبب افزایش تقاضا جهت کسب حداکثر درآمد باشد و ساختار هزینه­ای شرکت را بتوان به گونه‌ای سازماندهی نمود که میان تقاضا و ظرفیت تولید تعادل برقرار گردد.

مدیریت موجودی[3]: هدف مدیریت موجودی کاهش تا حد امکان موجودی با حفظ سطح خدمات دهی به مشتریان است که با استناد به پیش بینی تقاضا و قیمت محصول جهت ایجاد صرفه جویی­های ناشی از افزایش حجم انبار برای کاهش قیمت تمام شده و دستیابی به بهترین قیمت محصول صورت می­گیرد.

2- تأمین منابع (تدارکات)

انتخاب تأمین کنندگانی که کالاها و خدمات مورد نیاز را برای ساخت محصول و یا ارائه خدمت تحویل می­دهند از قدیم الایام یکی از فعالیت­های اصلی برای خرید کالاها و خدمات با کمترین قیمت و مناسبترین کیفیت بوده است. امروزه نیز گرچه این کار همچنان مهم است، امّا فعالیت­های دیگری در این بخش وجود دارند که به همان اندازه در حال اهمیت یافتن هستند و بر اهمیت این بخش افزوده­اند. فعالیت­های صورت گرفته در بخش تأمین شامل مدیریت خرید، مدیریت مصرف، انتخاب فروشنده، مذاکره قرارداد و مدیریت قرارداد می­باشند.

3- ساخت (تولید)

فعالیت­هایی که برای تحقق تولید، آزمایش، بسته بندی و آماده سازی برای تحویل کالا صورت می­گیرد در این مرحله بوده و شامل طراحی محصول، زمان بندی تولید و مدیریت واحد تولیدی می­باشند.

4- مدیریت تحویل (سفارشات)

جمع آوری اطلاعات برآورد نیاز مشتریان و بازار مصرف از خرده فروشان، توزیع کنندگان و انتقال آن به شرکت­های خدماتی و تولید کنندگان رسالت اصلی مدیریت تحویل (سفارشات) می­باشد که در آن به تاریخ­های تحویل سفارش، جایگزینی محصول و سفارشات پس اُفت توجه جدی مبذول می­گردد. امروزه به سبب پیچیدگی زنجیره تأمین و تغییر در تقاضای بازار مدیریت سفارش و تحویل در حال ترکیب شدن با مدیریت ارتباط با مشتری است که به صورت عملیات بازاریابی یا فروش مطرح می­گردد (الوانی و میر شفیعی، 1389، 38).

5- بازخورد (پردازش مرجوعی­ها)

در عرصه کالا اکثراً مشتریان نهایی، خرده فروشان، توزیع کنندگان و سازندگان همگی محصولات تولیدی غیر صحیح و یا محصولاتی که در مسیر انتقال آسیب دیده و یا از خود کارخانه خراب بوده است را مرجوع می­نمایند. شرکت­ها و زنجیره­های تأمین باید انواع مرجوعی را ردیابی نموده و نسبت به مرجوعی­ها واکنش مناسب بروز دهند (چرمچی، 1379، 7).

[1] Demand Forecasting

[2] Product pricing

[3] inventory Management

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.