تاریخچه­ ی مهارت­های زندگی:”پایان نامه درباره آموزش جرأت ورزی در رابطان بهداشت”

دانلود پایان نامه

تاریخچه­ی مهارت­های زندگی

آموزش مهارت­های زندگی در سال 1979 و با اقدامات دکتر گیلبرت بوتوین آغاز گردید. وی در این سال یک مجموعه آموزش مهارت­های زندگی برای دانش آموزان کلاس هفتم تا نهم تدوین نمود که با استقبال فراوان متخصصان بهداشت روان مواجه گردید. این برنامه آموزشی به نوجوانان یاد می­داد که چگونه با استفاده از مهارت­های رفتار جرأت­­مندانه، تصمیم­گیری و تفکر نقاد، در مقابل وسوسه یا پیشنهاد سوء مصرف مواد از سوی همسالان مقاومت کنند. هدف بوتوین طراحی یک برنامه واحد پیشگیری اولیه بود و مطالعات بعدی نشان داد که آموزش مهارت­های زندگی تنها در صورتی به نتایج مورد نظر ختم می­شود که همه مهارت­ها به فرد آموخته شود(فلاح­زاده، 1389: 128). به دنبال این اقدام مقدماتی، از سال 1993 به بعد سازمان جهانی بهداشت با هماهنگی یونیسف، برنامه آموزش مهارت­های زندگی را به عنوان یک طرح جامع پیشگیری اولیه و ارتقاء سطح بهداشت روانی کودکان و نوجوانان معرفی نمود. این برنامه در کشورهای مختلف دنیا تجربه شد و گزارش­های امید بخشی از کارایی این برنامه منتشر گردید(پور سید و همکاران، 1389). اگر چه شروع تحقيقات منظم درباره مهارت­هاي زندگي را به دهه ١٩٧٠ نسبت مي­دهند، اما در سال­هاي اخير اين مهارت­ها بيشتر مورد توجه قرار گرفته و براي آموزش آن­ها اقدامات مختلفي انجام شده است. آموزش اين مهارت­ها ابتدا بيشتر در حوزه تغيير رفتار و درمان بيماري­هاي مزمن همچون اسکيزوفرني صورت مي­گرفت اما در طي دو دهه گذشته پيشرفت­هاي قابل توجهي در آن صورت گرفته است، به طوريکه تأثير آن را در افزايش کارکردهاي اجتماعي، کيفيت زندگي، سلامت روان­شناختي و کاهش علائم بيماري­هاي روان­شناختي مختلف، کارآمدتر از درمان­هاي دارويي گزارش کرده­اند(باباپور، 1387).

در پژوهش­هاي مختلفي كه پس از اجراي برنامه آموزش مهارت­هاي زندگي در مدارس صورت گرفت، مثلاً كاهش معنا دار اضطراب اجتماعي، تصور از خود و افزایش عزت­نفس تأثير اين آموزش را بر ابعاد مختلف سلامت روان نشان مي­دهد. در بسیاری از بررسی­های انجام شده در این زمینه نتایجی دیگر از قبیل افزایش اعتماد به نفس کودکان، بهبود رابطه معلم و شاگرد، کاهش غیبت از مدرسه، و کاهش بد رفتاری آنان حاصل گردید(سازمان بهداشت جهانی، ترجمه نوری قاسم آبادی و محمد خانی، 1377: 24). طرح کشوری آموزش مهارت­های زندگی به دانش آموزان برای اولین بار با همکاری وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و تحت نظارت کمیته عالی سلامت مدارس ارائه شد. در راستای اجرای این طرح اولین کارگاه آموزش معلمین(در سطح کلاس چهارم) در بهمن ماه 1382 در سنندج برگزار شد. لازم به ذکر است که آموزش مهارت­های زندگی یک آموزش فعال و مبتنی بر تجربه بوده و از طریق بحث و مناظره گروهی، ارائه مقاله، بازی، ایفای نقش و بارش فکری انجام می­شود. از آنجا که اساسی­ترین هدف و انگیزه جهت آموزش مهارت­های زندگی ایجاد رفتار سالم و مفید اجتماعی است برای رسیدن به چنین ایده­آلی آموزش مهارت­های زندگی باید برای چندین سال(حداقل 3 سال) ادامه داشته باشد. اجرای برنامه بمدت 3 ماه تنها تغییر در دانش و نگرش ایجاد می­کند، تداوم آموزش بمدت یک سال تغییر در عملکرد تحصیلی و آمادگی رفتاری و بمدت طولانی­تر منجر به رفتارهای سالم و مفید اجتماعی خواهد شد(مقدم و همکاران، 1385).

 

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.