تامين مالي پروژه محور //پایان نامه مشارکت عمومي و توسعه اقتصاد

تامين مالي پروژه محور

2-2-1-1- مقدمه

رشد و توسعه اقتصادي کشورها در گرو اجراي پروژه هاي مختلف زيرساختي مي باشد. محدوديت هاي منابع بودجه اي دولت ها براي تامين مالي پروژه هاي بزرگ و همچنين تقاضاي زياد موجود در زمينه سرمايه گذاري در اين پروژه ها، کشورهاي مخلتف را بر آن داشته تا از تکنيک هاي مختلفي همچون «تامين مالي پروژه محور» براي تامين منابع مالي مورد نياز پروژه ها استفاده و موجب تسريع در روند توسعه اقتصادي کشورها شوند. روش تامين مالي پروژه محور، يک روش تامين مالي غير ترازنامه اي متکي بر مزيت عملياتي پروژه مي باشد که در آن اعتباردهنده به جريانات نقدي ناشي از عمليات پروژه به عنوان وثيقه براي بازپرداخت تسهيلات اعتباري دريافتي پروژه توجه مي نمايد. ويژگي اصلي اين روش، عدم اتکاء[1] و يا اتکا محدود آن به حاميان مالي[2] و سرمايه گذاران پروژه است. در حال حاضر دولت ها با استفاده از اين روش تامين مالي، در تلاش مي باشند تا خدمات عمومي قابل ارائه بخش عمومي را از طريق مشارکت عمومي خصوصي با بخش خصوصي به نحوي کاراتر ارائه نمايند.

2-2-1-2- شيوه هاي مختلف تامين مالي

به منظور شناخت بهتر تامين مالي پروژه محور، در اين قسمت به بررسي انواع مختلف تامين مالي و مقايسه آن ها مي پردازيم. به طور کلي سه روش تامين مالي وجود دارد:

  1. تامين مالي شرکتي[3]
  2. تامين مالي سنتي[4]
  3. تامين مالي پروژه محور

از دهه 1980، تکنيک هاي جديد تامين مالي که آن ها را تامين مالي پروژه محور و تجاري ساخت يافته مي ناميدند به طور فزاينده اي در کشورهاي توسعه يافته در زمينه تامين مالي معاملات رواج يافت و به همراه آنها کشورهايي که به دنبال صرفه جويي مقياس در معاملات بودند نيز از آنها استفاده کردند. اين رشد ارتباط زيادي با درک رو به رشد و تبيين بهتر ريسک هاي تجاري و تامين مالي پروژه محور داشت و توافق نامه پيش روي باسل(چارچوب جديد کفايت سرمايه باسل)[5] در زمينه ساختارهاي فعال مديريت ريسک و حداکثر ظرفيت تحمل ريسک تامين کننده مالي از اهميت بالايي برخوردار شد. بررسي انواع مختلف روش هاي تامين مالي از ابعاد مختلف کمک شاياني را در حصول درک عميق تري نسبت به اين روش ها مي نمايد. در جدول زير ابعاد مختلف اين روش ها مورد بررسي و مقايسه قرار مي گيرند.

 

 

 

جدول 2- 1- مقايسه روش هاي مختلف تامين مالي از ابعاد مختلف

  تامين مالي شرکتي

 

تامين مالي سنتي

 

تامين مالي پروژه محور

 

وام گيرنده شرکت سرمايه گذار بانک يا دولت شرکت مجري پروژه(spv)
ضامن و اتکاي بازپرداخت ترازنامه شرکت سرمايه گذار دولت يا بانک مرکزي در آمدهاي پروژه
مدت استفاده و بازپرداخت توافقي و متناسب با گردش وجوه نقد طبق مقررات آژانس هاي اعتباري صادراتي[6] متناسب با وضعيت مالي پروژه

(معمولا بين 5 تا 7 سال)

هزينه ها متناسب با وضعيت شرکت و بازار ولي بيشتر از رويکرد سنتي تابع ريسک سياسي و تجاري کشور وام گيرنده- معمولا ارزانتر از دو نوع ديگر تابع بازار
پوشش وام دهنده ارزيابي شرکت وام گيرنده و بيمه هاي خصوصي بيمه صادراتي و مشارکت وام گيرنده ارزيابي پروژه، بيمه صادراتي، بيمه خصوصي، تضمين پيمانکاران، حمايت هاي سياسي
ذي نفعان شرکت وام گيرنده و بانک شرکت وام گيرنده، بانک، بيمه صادراتي، دولت شرکت مجري پروژه، بانک، پيمانکاران، مشاوران، بهره برداران
رجوع براي وصول دارايي هاي شرکت ضامن شرکت مجري پروژه

[1] Non recourse

[2] Sponsors

[3] Corporate Finance

[4] Conventional Finance

[5] The New Basel Capital Adequacy Framework

 

[6] Export Credit Agencies

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.