تفاوت ارایه با ارتباط-پایان نامه تعاملات رفتاری و رضایت مشتریان بانک ملی

  • تفاوت ارایه با ارتباط:

گوتک ، میان ارایه و ارتباط تفاوت قائل است، اگرچه هردو مبادله بین فردی محسوب می گردند.

ارتباط، مواجهات متعددی با یک ارائه دهنده خدمت را شامل می شود در حالی که ارایه خدمت یک تعامل اجتماعی واحد است که در آن ممکن است طرفین ارتباط ،دیگر همدیگر را ملاقات نکنند.بحث اصلی گوتک این است که انتظار از مبادلات آینده،کلید فهم ماهیت مواجهه است.

وی معتقد است پیش بینی مواجهات آینده، موجب تشویق مشتری و کارمند به همکاری بیشتر در ارتباط فعلی می گردد(Fullerton,G,2003)  به دنبال آن پویاییهایی را ایجاد می کند که به کیفیت بالای خدمت منجر می گردد.

گوتک معتقدست که اگر ارایه مبادلات قابل پیش بینی در آینده را دربر گیرد، اگر ارائه دهنده خدمت توسط مشتری بخشی از محصول تلقی گرددو چنانچه پیامد مبادله به دانش ارائه دهنده بستگی داشته باشد، آنگاه ارتباط شکل گرفته است(Fullerton,G,2003).

  • ابعاد ارایه خدمت:

روش های مختلفی برای ارزیابی ارایه خدمت و کیفیت آن ارائه شده است.

  • روش کل گرا[1]:

در این رویکرد از ضبط ویدیویی استفاده می شود. در این روش پس از ضبط ویدیویی مواجهات خدمت،متخصصین به تقسیم بندی این مواجهات می پردازند.

این روش از آنجا که متکی به دانش و استنباط متخصص متکی است،نتایج آن بآسانی قابل کمّی شدن نبوده و برای استفاده در نمونه های بزرگ کارایی ندارد.

 

 

  • روش رخدادی:

در این روش برای شناسایی رخدادها و رفتارهای کارکنان خدماتی که موجب رضایت یا عدم رضایت از ارايه خدمت می گردد،رخدادهای گوناگون از خدمات مختلف شناسایی می شود.

این روش نیز بدلیل اتکا به حافظه و قضاوت پرسنل،نادیده گرفتن نظر مشتری و فقدان برخی از رخدادها در بسیاری از خدمات، با انتقادات بسیاری مواجه شده است.

  • رویکرد ابعادی[2] :

در این روش از معیارهای معینی برای ارزیابی کیفیت ارايه استفاده می گردد.زیرا فرض بر این قرار دارد که مشتریان و کارکنان از معیارهای ثابتی برای انجام ارزیابی استفاده می کنند.

یکی از نخسیتن کارهای صورت گرفته در این زمینه، مدل سروکوال است؛ البته این مدل که توسط پاراسورامان و همکارانش مطرح گردیده به بررسی کیفیت خدمت می پردازد ولی سبب توجه به رویکرد ابعادی در حوزه ارايه خدمت نیز شده است.(Walker, 1995)

با این مقدمه به بررسی ابعاد مطروحه در زمینه ارايه خدمت و ارزیابی کیفیت آن می پردازیم. ((Chandon,1997                                                                                                                              ذيتمل و همكارانش (1985)، چارچوب استراتژیکی را مطرح می کنند که در آن ارايه خدمت بعنوان یک مثلث خدمات عمل می کند. آنها دراین چارچوب نشان می دهند که چگونه سه گروه مرتبط در توسعه، ارتقاء و تحویل خدمات با یکدیگر همکاری می کنند.

[1] Holistic Method

[2] Dimensional

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.