توانمندسازي با ارزيابي عملکرد-پایان نامه درباره توسعه منابع انساني

   توانمندسازي به وسيله ارزيابي عملکرد

سازمانها اصولا به منظور رسيدن به هدفهايي ايجاد گرديده اند كه ميزان موففيت آن ارتباط مستقيم با نحوه عملكرد كاركنان دارد. بنابراين ارزشيابي كاركنان و عملكردشان در مديريت منابع انساني از جايگاه مهمي برخوردار است. يکي از اساسي ترين عوامل موفقيت در هر سازمان وجود يك سيستم ارزشيابي عملكرد دقيق وواقعي است و هدف از ارزشيابي عملكرد شناسايي ميزان اثربخشي و كارآمدي كاركنان سازمان و رسيدن به اهداف مديريت منابع انساني است. سير تكاملي تئوري ها و مكاتب مديريتي ازگذشته تا حال به نقش و جايگاه منابع انساني در حصول به اهداف و رسالت سازمانها بيش از پيش اهميت داده و انسان را به عنوان مهمترين منبع سازمان تلقي و قرن حاضر را متعلق به سازمانهايي مي دانند كه متكي بر دانش، مهارت، و تفكرات انسانهاي خلاق ونوآور مي باشد. سازمانهاي امروزي به كاركناني نياز دارند كه بتوانند تصميم گيري كنند، راه حلهاي تازه بدهند و در قبال نتايج كار مسئوليت بپذيرند. بنابراين شايد مهمترين چالش مديران سازمانهاي توليدي و خدماتي از جمله موسسات آموزشي در قرن جديد را بتوان پرورش انسانهاي خلاق و پويا از طريق توانمندسازي دانست. توانمندسازي مدرن ترين روش براي افزايش بهره وري و بهبود كيفيت مي باشد. توانمندسازي راهي براي مشاركت وهمكاري كاركنان با يكديگر است، يعني كاركنان به مرحله اي مي رسند كه درك مي كنند نه فقط نسبت به كار خود بلكه نسبت به نتايج كل سازمان نيز مسئوليت دارند. هرگاه شرايطي فراهم گردد كه قدرت تطابق افراد با محيط سازماني افزايش يافته و كاركنان هميشه و در همه حال بدنبال يادگيري و كسب مهارت‌هاي جديد باشند و از طريق مشاركت گروهي، مسائل و مشكلات حوزه كاري خود را بشناسند، تحليل كنند و راه حل مناسب ارائه نمايند انگاه مي توان گفت كه مدير در مسير توانمندسازي (تواناسازي) كاركنان با موفقيت گام بر مي دارد. (لیلا نجفی، یدالله حمیدی، امیراشکان نصیری پور, 1388)

1-2-    توانمندسازي به وسيله نگهداري:

نظام نگهداري منابع انساني باعث مي‌شود در درازمدت گردش نيروي انساني کاهش و بهره‌ وري سازمان افزايش يابد. چه بسا در سازماني با بهترين شيوه‌هاي استخدامي شايسته‌ترين افراد برگزيده و به خدمت آن سازمان درآمده باشند (نظام جذب)، سپس با روش‌هاي مختلف ارزيابي و آموزش (نظام بهسازي) موجبات افزايش بينش، مهارت و دانش اين کارکنان فراهم شده باشد. اما چنا‌چه در طول خدمت از آنان به نحو مطلوب نگهداري نشود يا در سازمانهاي ديگر جاذبه‌هاي بيشتر و بهتري فراهم باشد، باعث مي‌گردد آن افراد به‌ويژه افراد خبره به راحتي سازمان مزبور را ترک کنند و جذب آن سازمانها شوند و در نتيجه زحمات، تلاش‌ها و هزينه‌هاي مربوط به استخدام، تربيت و تجهيز نيروي انساني و سرمايه‌گذاري روي افراد به هدر مي‌رود. (کاظمي، 1372، 166).

نظام نگهداري منابع انساني داراي چهار مولفه مي باشد:

1-  ايمني

2-  بهداشت

3-  مزايا

4-  خدمات

توجه به عوامل ياد شده در واقع استقرار يک نظام مناسب نگهداري منابع انساني مي تواند سلامت اداري کارکنان را در سازمان حفظ و در گام بعدي ارتقا دهد. لذا ضروري است مديران منابع انساني و همچنين مديران ارشد سازمان به اين نکته توجه خاص داشته و در راه استقرار نظام نگهداري کارکنان با توجه به عوامل چهارگانه گفته شده، تلاش کنند تا در کنار سلامت اداري، ماندگاري کارکنان نيز افزايش يابد.

( حسن بيك‌محمدلو/كارشناس برنامه‌ريزي راهبردي شرکت پرسي ايران گاز).

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.