دسته­ بندی سرمایه ارتباطی،پایان نامه ارزش‌گذاري‌ دانش فنی صنایع

  • سرمایه فناورانه

به بیان سی آی سی[1] سرمایه فناورانه یا نوآورانه به ترکیبی از دانش مرتبط با توسعه فعالیت­ها و وظایف سیستم­های فنی سازمان در جهت تولید محصول و خدمت اطلاق می­شود. این سرمایه شامل مولفه­های زیراست.

  • تلاش­ها در تحقیق و توسعه. شامل هزینه­های تحقیق و توسعه، کارکنان مرتبط با این تلاش­ها، و تعداد اهمیت نسبی پروژه­های تحقیق و توسعه­ای می­باشد.
  • زیرساخت فناورانه. شامل خرید فناوری همچنین زیرساخت­های اطلاعاتی و ارتباطی ضروری برای توسعه نوآوری­های فناورانه می­باشد.
  • مالکیت فکری و صنعتی. شامل میزان دانش علمی و دانش فنی حمایت شده و حمایت نشده شرکت از قبیل دانش فنی، رازهای تجاری، پتنت­ها، نمونه­های اولیه، حقوق طرح­ها، نشان­های تجاری ثبت شده، لیسانس­ها و … می­باشد (Martı´n-de-Castro et al., 2011).
  • سرمایه سازمانی

دومین گروه از سرمایه­های ساختاری با زیرساخت­های سازمانی ارتباط دارد. سرمایه­های سازمانی حاصل ترکیب دارایی­های ناملموس با ماهیتی صریح، رسمی و غیررسمی است که به شیوه­ای اثربخش و کارامد ساختار و انسجام سازمانی لازم را برای اجرای فرآیندها و فعالیت­های سازمان فراهم می­آورد. (Martı´n-de-Castro et al., 2011). سرمایه­های سازمانی شامل موارد زیر می­شوند.

  • فرهنگ، ارزش­ها و باورهای سازمانی: این مولفه شامل سطحی از همگنی فرهنگی یا سطحی از انسجام، پذیرش و تعهد عمومی ارزش­های فرهنگی، فلسفه کسب و کار اخلاق، جو اجتماعی یا تعهد مدیریتی همسو با برخی ارزش­های فرهنگی و باورها است.
  • توانمندی اطلاعاتی و ارتباطی: این مولفه به توانایی، تعهد و اثربخشی سازمان در استفاده از فناوری­های اطلاعات و ارتباطات به منظور کسب اطمینان از ذخیره­سازی، انتشار، جذب، و پالایش اطلاعات و دانش مفید در سازمان دلالت دارد.
  • ساختارسازمانی: ساختار سازمانی به طرح رسمی سازمانی مربوط است و شامل مکانیزم­های رسمی برای ساختاردهی شرکت است (Martı´n-de-Castro et al., 2011).

پ. سرمایه ارتباطی

این سرمایه به ارتباطات با ذی­نفعان اقتصادی گوناگون به ویژه مشتریان و همچنین به ارزش­های موجود در کانال­های بازاریابی و ارتباطی گفته می­شود (عالم­تبریز و همکاران، 1388). با توجه به عدم ارتباط مستقیم این بعد از سرمایه فکری با دانش­فنی، صرفا تعاریف رایج آن در ادبیات موضوع از طریق ‏جدول (2-4) ارایه می­شود.

  • تعریف و دسته­بندی سرمایه ارتباطی
مفهوم سرمایه ارتباطی پدیدآورنده
سرمایه مشتری توسعه ارتباطات با مشتریان کلیدی را فراهم می­آورد Edvinsson and Malone (1997)
بر سرمایه مشتری متمرکز بوده و شامل ارتباطات با مشتریان و تأمین­کنندگان است. Stewart (1998)
ترکیبی از دانش موجود در سازمان و کارکنان که منجر به ایجاد ارزش از ارتباطات با کارگزارن بازار و با جامعه می­شود CIC (2003)
ارتباطاتی که سازمان با مشتریان و محیطش دارد Martı´nez-Torres (2006)
دارایی­های ناملموسی که شرکت در صورت ارتباط با کارگزاران محیطش مانند مشتریان، تأمین کنندگان یا هم­پیمانانش به دست می­آورد. Alama (2008)
دانش موجود در روابط با مشتریان، تأمین­کنندگان، انجمن­های صنعتی یا هر یک از سهامدارانی که بر زندگی سازمان تأثیرگذار هستند. Cabrita and Bontis (2008)
نمایانگر دانش پیوندخورده در روابط با محیط بیرونی Chang et al. (2008)
شامل تمامی میزان روابط سهام­داران، مشتریان و  تأمین کنندگان است Hsu and Fang (2009)

[1] . CIC

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.