رابطه­ ی همکاری با تأمین­ کننده /پایان نامه رابطه نظریه وابستگی با عملکرد عملیاتی

دانلود پایان نامه

رابطه­ ی همکاری با تأمین­ کننده و رضایت مشتری

همکاری به تشریک مساعی و همکاری دوجانبه میان تأمین­کننده و مشتری می­پردازد و در مطالب بازاریابی رابطه­مند و مدیریت زنجیره­ی تأمین، همکاری، متغیر اساسی و مرجع به حساب می­آید. این متغیر به همکاری متقابلی که میان مشتری و تأمین­کننده وجود دارد برمی­گردد و از این رو در زمینه­ی بافت همکاری، مشکلاتی که به واسطه­ی تحول در روابط ایجاد شده­است را عاملان با یکدیگر برطرف می­کنند و رابطه را تقویت می­کنند و سطح رضایتمندی دوجانبه و متقابل را افزایش می­دهند (کامبرا و پولو[1]،2008، ص238). همکاری به مطلوبیت یا تمایل هر دوبخش نسبت به تحقق اهداف میان­سازمانی و هم درون­سازمانی در رابطه، از طریق اعطای مزیت­هایی به یکدیگر، با انتظار یک مبادله­ی متوازن آتی، رابطه­ی متقابل و مشارکت اطلاق می­شود. همکاری مستلزم یک نگرش مشخص از طریق تلاش مشترک، روحیه­ی تیمی و همکاری متقابل است که در قالب اقدامات معمول و متداول و سازگاری­ها در حوزه­های مختلف کسب­و­کار بیان می­شود. به علاوه، به نظر می­رسد که ترویج یک جو همکاری میان فروشندگان و خریداران، اثر مطلوبی بر رضایت از طریق حذف احساسات منفی بالقوه و یا افزایش تأکید بر پیامدهای مثبت حاصل از ارتباط آنها داشته باشد. دریافتی که بواسطه­ی همکاری تعریف و توصیف شده­است، کارخانجات و شرکت­ها اهدافی را ایجاد می­کنند که می­تواند با الگوهای استراتژیک آنها به اشتراک گذاشته شود. اما باید از این امر اطمینان حاصل گردد که این اهداف با دیدگاه­های همه­ی شرکا سازگار است. بنابراین باید این عاملان در صدد ایجاد آگاهی درباره­ی نیازها و اهداف دوجانبه و اهمیت عملیات­ها برای همه­ی اعضا در همه­ی کانال­ها باشند(رائو و همکاران[2]، 2006 ، ص183). همکاری منافع متعددی را به همراه دارد که باعث می­شود این تشریک مساعی جذاب­تر از به تنهایی عمل کردن باشد و به عنوان مثال این عاملان تمایل به حل مشکلاتی دارند که در جریان با هم­ارتباط داشتن­ها ایجاد می­شود و همچنین پروژه­های مشترک را ترویج و توسعه داده و پیش می­برند (پیمنتل و همکاران[3]،2006، ص217). همکاری حسن رضایتمندی را از لحاظ اقتصادی و هم از لحاظ روانشناختی افزایش می­دهد و روابط و تعهدات میان مشتری- تأمین­کننده را تقویت می­کند.

 

 

 

2-1-4) تأمین­کننده

در چهارمین اصل دمینگ ذکر شده است: ”  انتخاب کسب و کار برتر، تنها با توجه به قیمت، بس است. بجای اینکه به حداقل کردن هزینه­ی کل بپردازید، به سمت استفاده از یک تأمین­کننده برای هر قلم، بر مبنای ارتباط بلندمدت مبتنی بر وفاداری و اعتماد پیش بروید (صائمی صدیق به نقل از فاستر[4]، 1391، ص17). در مسائل مربوط به تأمین­کننده در شرکت­های دارای گواهینامه­ی ایزو9000، سازمان­ها به دنبال اطمینان از کیفیت تأمین کنندگان هستند زیرا در اینصورت سوء تفاهم­ها در مورد سفارشات به حداقل رسیده و کیفیت محصولات عرضه و خدمات تأمین شده مورد ارزیابی قرار داده شده است. تأمین کنندگان، در واقع پیمانکاران فرعی هستند که وظایف مناسب را اجرا می­کنند. گواهینامه­های ایزو9000 به عنوان سیگنال های کیفیت هستند و می توان گفت که تأمین­کنندگانی که دارای گواهینامه­ی ایزو9000 بودند، سریع­تر از سازمان­های بدون گواهینامه رشد کردند (کانازو[5] و همکاران، 2010، ص 312).

2-1-4-1) تعریف مدیریت زنجیره­ی تأمین

تعاریف مختصر و جامعی که می توان از زنجیره­ی تأمین ارائه داد، عبارتند از: زنجیره­ی تأمین بر تمام فعالیت های مرتبط با جریان و تبدیل کالاها از مرحله­ی ماده­ی خام (استخراج) تا تحویل به مصرف­کننده­ی نهایی و نیز جریان­های اطلاعاتی مرتبط با آنها مشتمل می­شود. بطور کلی، زنجیره­ی تأمین زنجیره­ای است که همه­ی فعالیت­های مرتبط با جریان کالا و تبدیل مواد، از مرحله­ی تهیه­ی ماده­ی اولیه تا مرحله­ی تحویل کالای نهایی به مصرف کننده را شامل می­شود. درباره­ی دو جریان دیگر که یکی اطلاعات و دیگری جریان منابع مالی و اعتبارات است نیز حضور دارد.

مدیریت زنجیره­ی تأمین، مدیریت زنجیره­ی تأمین بر یکپارچه­سازی فعالیت­های زنجیره­ی تأمین و نیز جریان های اطلاعاتی مرتبط با آنها از طریق از طریق بهبود برای دستیابی به مزیت رقابتی قابل اتکا و مستدام مشتمل می شود. بنابراین مدیریت زنجیره­ی تأمین عبارت است از فرآیند یکپارچه سازی فعالیت­های زنجیره و تأمین جریان های اطلاعاتی مرتبط با آن، از طریق بهبود و هماهنگ سازی فعالیت­ها در زنجیره­ی تأمین تولید و عرضه ی محصول.

برای مدیریت موثر زنجیره­ی تأمین ضروری است که تأمین­کنندگان و مشتریان در یک روش هماهنگ و با شراکت و ارتباطات اطلاعاتی و گفت وگو با یکدیگر کار کنند. این امر یعنی جریان سریع اطلاعات در میان مشتریان و عرضه کنندگان، مراکز توزیع و سیستم های حمل و نقل که بعضی از شرکت ها را قادر می­سازد که زنجیره­های عرضه­ی بسیار کارایی را ایجاد کنند. عرضه کنندگان و مشتریان باید اهداف یکسان داشته باشند. عرضه­کنندگان و مشتریان باید اعتماد متقابل داشته باشند. مشتریان در زمینه­ی کیفیت محصولات و خدمات به تأمین­کنندگان خود اعتماد می­کنند(حسین پور،1389، ص 34).

[1] – Cambra & Polo

[2] – Rao et al

[3] – Pimentel et al.

[4] – Foster

[5] – CAGNAZZO et al.

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.