متغيّر نوآوري سازماني،پایان نامه درمورد بهبود عملكرد زنجيره تأمين

معيار هاي ارزيابي عملكرد زنجيره تأمين

برای ارزیابی وضعیت لجستیک سازمان می­توان 13 متغیر لجستیک و زنجیره تأمین را به کار گرفت : (كسرايي و همكاران  1390، ص3)

لجستيك عبارت است از برنامه ريزي ، اجرا ، كنترل  به منظور رسانيدن مواد اوليه به مراكز توليدي تا رسيدن محصول به دست مشتري (غضنفري و همكاران ، 1387، ص2)

  • خدمات مشتریان شامل رضایت مشتری، انعطاف­پذیری محصول و سرعت ارسال
  • مدیریت هزینه شامل اجزای هزینه­ای لجستیک و زنجیره تأمین
  • کیفیت شامل ارسال بر اساس خواست مشتری، پاسخگویی، انعطاف­پذیری در سفارش و انعطاف­پذیری در ارسال
  • بهره­وری شامل میزان پشتیبانی سیستم­های اطلاعاتی، توانایی برآورده ساختن سفارشات و بهره­وری ارسال
  • مدیریت دارایی­ها شامل گردش موجودی و بازگشت سرمایه­ها

برای بررسی و شناخت مشکلات سازمان، باید ابعاد موجود در هر یک از توانمند­سازهای سازمان را شناسایی نمود. مقادیر کمّی شده متغیرهای فوق و مقایسه آنها با الگوهای موجود نشان دهنده تفاوت وضع موجود با وضعیت مطلوب است. با تحلیل هر کدام از متغیرها می­توان ریشه­هایی که منجر به پایین ماندن سطح متغیر شده­اند را شناسایی نمود.

2-2  متغيّر نوآوري سازماني

2-2-1  مقدّمه

نوآوري را مي توان به عنوان توليد ، توسعه، شناسايي ايده هاي نو در نقش شغل ، گروه و سازمان تعريف كرد كه براي سود بردن از عملكرد افراد ، گروه و سازمان به كار گرفته مي شود. با توجّه به اين تعريف ، افراد در گروه ها فعاليّت هاي نوآوري را بر عهده مي گيرند تا از تغيير نوآورانه سود حاصل كنند.نوآوري به طور گسترده ، تأثير فراواني بر كارآيي  و بقاي بلند مدّت سازمان ها دارد . پايه و اساس نوآوري را ايده هاي خلّاق  و سازنده ، تشكيل مي دهند (  Lin , 2007, pp 315-332 ).

امروزه نوآوري براي سازمانهايي كه مي خواهند تداوم حيات داشته باشند  و به عمر خود ادامه دهند اهميّت زيادي دارد . سازمان هاي فاقد ابتكار و خلاقيّت در دنياي پيشرفته امروز عملاً حرفي براي گفتن ندارند. بنابراين در حال حاضر بايد براي اداره سازمانها به نوآوري  و بهره گيري از دستاورد هاي علمي  و فنّي همّت گماشت و راه را براي نوآوري  و ارائه طرح هاي مناسب در اين سازمانها هموار نمود. حال براي اينكه زمينه ارتقاء نوآوري را به وجود آوريم بايد قابليّت نوآوري را در افراد افزايش دهيم ، قابليّت ها فرصت هاي بالقوه اي هستند كه با درست رهنمون كردن آنها مي توان نوآوري را اكتساب كرد(دامان پور[1] ، 1991) .

امروزه با پيچيدگي رقابت ، نوآوري به عنوان يكي از مزيت هاي اصلي براي حيات شركت ها محسوب مي شود. ظهور نوآوري دانش نه تنها سازمان ها را قادر مي سازد نسبت به رقبا مزيت رقابتي به دست آورند بلكه ابزار سودمندي را براي ارتقاي عملكرد سازماني ارائه مي دهد. در واقع مديران  و سياست گذاران سازماني دريافته اند كه نوآوري مؤفّق ، نوآوري دانش مدار است(دهقان نجم ، 1388، ص49).

با توجّه به موارد مذكور در اين تحقيق ، ادبيّات موجود در زمينه نوآوري مورد مطالعه  و بازنگري قرار مي گيرد.

 

 

[1] Damanpour

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.