مدیریت ریسک و بازده:/پایان نامه مدیریت سرمایه بر ثروت سهامداران

دانلود پایان نامه

مدیریت سرمایه در گردش، ریسک و بازده

شرکت­ها می­توانند با کارگیری روش­های گوناگون، در رابطه با مدیریت سرمایه در گردش، میزان نقدینگی شرکت را تحت تاثیر قرار دهند. این روش­ها را میزان ریسک و بازده آنها مشخص می­کند. مدیران سرمایه در گردش به دو دسته تقسیم می­شوند­: محافظه­کار و متهور (جسور). مدیریت محافظه­کارانه در مدیریت سرمایه در گردش باعث خواهد شد که قدرت نقدینگی بیش از حد بالا برود. در اجرای مدیریت محافظه­کارانه سعی می‌شود که ریسک ناشی از ناتوانی باز پرداخت بدهی­های سر رسید شده به پایین­ترین حد برسد. مدیر در این نوع مدیریت، می­کوشد تا مقدار زیادی دارایی جاری (که نرخ بازده شان پایین است) نگه دارد، از اینرو شرکت‌هایی که مدیریت محافظه­کارانه داشته باشند به اصطلاح دارای ریسک نقدینگی و بازده اندک خواهند بود. مدیریت سرمایه در گردش با اجرای مدیریت  جسورانه می­کوشد تا با داشتن کمترین میزان دارایی جاری، از بدهی­های جاری بیشترین استفاده را ببرد و شرکت را این گونه اداره کند. در اجرای این مدیریت، ریسک نقدینگی بسیار بالا خواهد رفت و شرکتی که این نوع مدیریت را به اجرا در آورد، بارها در وضعیتی قرار می‌گیرد که نمی­تواند بدهی­های سر رسید شده را بپردازد. از سوی دیگر، چون حجم دارایی­های جاری به پایین حد می­رسد، نرخ بازده سرمایه­گذاری بسیار بالا می­رود (البته اگر شرکت ورشکست نشود).

شرکت­هایی که مدیریت جسورانه در پیش می­گیرند ریسک بالایی را می­پذیرند و نرخ بازدهی شان بالاست. شرکت­ها می­توانند در مدیریت دارایی­های جاری و بدهی­های جاری، روش­هایی گوناگونی را به کار ببرند. با ترکیب این روش­های گوناگون می­توان مدیریتی را در پیش گرفت که سرمایه در گردش به حد مطلوب برسد (ریموند پی‌نو، 1387).

 

2-6) ویژگی­های ریسک و بازده با توجه به مدیریت

 دارایی­های جاری و بدهی­های جاری

مدیران با سیاست­ها و رویه­های مختلف در شرکت تصمیم­گیری می­کنند. این تصمیمات در فرایند سودآوری شرکت (در بلندمدت) نقشی اصلی و تعییین کننده ایفا می­کنند و در مدیریت سرمایه در گردش، دو تاثیر دارد:

اول، کالاها یا خدماتی که با پیش بینی فروش یا تولید ارائه می­گردد به مدیران سرمایه در گردش این امکان را می­دهد که سطوح دارایی­های جاری و بدهی­های جاری را تخمین بزنند.

دوم، مدیران از طریق حفظ قدرت نقدینگی شرکت بر ثروت سهامداران می­افزایند. سیاستی که یک مدیر مالی در مورد اداره امور سرمایه در گردش شرکت در پیش می­گیرد ممکن است با توجه به دارایی­های جاری و بدهی­های جاری باشد. مثلاً امکان دارد که مدیری هم در مورد بدهی­های جاری و هم در مورد دارایی­های جاری محافظه­کارانه عمل کند و مدیر شرکت دیگری، در مورد هر دو، مدیریت  جسورانه را در پیش بگیرد، ولی اکثر شرکت­ها نوع مدیریتی را اتخاذ می­کنند که از نظر ریسک و بازده در وضعیتی نسبتاً متعادل قرار گیرند روش­های متعادل برای مدیریت سرمایه در گردش دارای خصوصیات زیر است:

  • حجم دارایی­های جاری و بدهی­های جاری در حد متعارف باشد.
  • مدیریت جسورانه در مورد دارایی جاری در سایه مدیریت محافظه­کارانه در مورد بدهی جاری، خنثی شود.

برعکس، اگر شرکتی در مورد بدهی­های جاری مدیریت جسورانه اتخاذ کند و در مورد دارایی‌های جاری مدیریت محافظه­کارانه در پیش گیرد، سیاست کلی شرکت متعادل، و بین ریسک و بازده نوعی توازن برقرار می­گردد. در نمودار زیر مفهوم ترکیب این دو نوع مدیریت در اجرای مدیریت سرمایه در گردش نشان داده شده است. بر روی محور افقی، مدیریت دارایی­های جاری و بر روی محور عمودی، مدیریت بدهی­های جاری ترسیم شده است. بنابراین، می­توان در دامنه معقول و در محدوده اقدامات امکان پذیر، حدود ریسک و بازده را تامین کرد. همچنین در نمودار زیر ویژگی‌های ریسک و بازده متعلق به اجرای روش مدیریت مربوط به سرمایه در گردش را که حاصل اجرای هر یک از روش­ها (در خصوص دارایی­هایی جاری و بدهی­های جاری) است نشان داده­ایم. هدف از ترسیم این نمودار این نبوده است که چگونه می­توان از پایین­ترین حد ریسک و بازده به سطح متعادل و سپس به بالاترین حد رسید، بلکه هدف این بوده که نحوه ترکیب دو نوع مدیریت (در مورد بدهی‌های جاری و دارایی­های جاری) و رسیدن به یک مدیریت مطلوب در خصوص سرمایه در گردش را افشا کنیم (ریموند پی‌نو،1380).

دانلود پایان نامه
این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.