مکتب سيستمي:پایان نامه در مورد بیمه های بازرگانی

    مکتب سيستمي:

سیستم عبارت است از اجزا به هم پیوسته و مرتبط با هم که به نحوی تنظیم گردیده اند کهک کل مجزا از تک تک اجزا را به وجود می آورند. ویژگی های منحصر به فرد سیستمی، نحوه ازتباط با اجزا با خود سیستم است. هر سیستم از طریق دو نیروی متضاد تفکیک و ادغام شناخته می شود. در یک سیستم، وظایف تخصصی تفکیک می شوند تا جایگزین الگوهای کلی مبهم شوند. معمولا سیستم ها به دو دسته بسته و باز طبقه بندی می شوند. سیستم بسته از ابتدای مطرح شدن ان از علم فیزیک نشات گرفته است. این تفکر سیستم ها را خودکفا و مستقل در نظر می گیرد. ویژگی مهم این تعریف نادیده گرفتن اثر محیط بر سیستم است. سیستم باز تعامل پویای سیستم را با محیطش نشان می دهد. تمام سیستم ها دارای سه عنصر نهاده، فرایند تبدیل و ستاده اند.سیستم ها، مواد اولیه، انرژی، اطلاعات و منابع انسانی و نظائر این ها را دریافت می کنند و آن ها را به کالا ها، خدمات، منابع و غیره تبدیل می کنند. ( رابینز[1]،1386)

مکتب سيستمي سازمان را هم چون سيستمي با متغير هاي وابسته به محيط توصيف مي کند و آن را در سطحي بالاتر از دو مکتب قبلي قرار مي دهد. در تفکر سيستمي سازمان به صورت يک منظومه واحد که متشکل از اجزا مرتبط و متعادل است، در نظر گرفته مي شود و اصل وابستگي متقابل مهم ترين خاصيت ان را تشکيل مي دهد. اگر اجزا و عناصر تشکيل دهنده ي سازمان به تنهايي مورد بررسي قرار گيرند، سازمان شناخته نشده است.زيرا آن چه سازمان را به صورت يک مجموعه ي واحد در مي آورد، روابط متقابل بين بين اجزا و عناصر آن است. اين روابط در مکاتب قبلي چندان مورد توجه قرار نگرفته است. تفكر سيستمي در مديريت با توجه به عوامل دروني و بيروني سازمان تصوير كاملتري را از سازمان ارائه كرد و تئوري هاي دقيقتري را براي تحليل مديريت و سازمان بدست داد. ( رضاییان، 1388)

[1] Robins

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.